Palmpasen

… in 1980:

Dertig jaar later heb ik niet eens in de gaten gehad dat het vandaag Palmzondag is, tot ik het zojuist op het journaal hoorde…

Ik heb een fikse verkoudheid, die zich dinsdag aankondigde met een soort algehele traagheid, woensdag traanogen veroorzaakte toen ik naar Hilversum ging voor een marathonsessie bijkletsen bij oud-collega en trouwe bloglezeres Heleen en die ervoor zorgde dat ik op donderdag niet alleen zat te scrappen, maar ook zat te snotteren aan de eettafel van Liesbeth. Vrijdag snotterde ik nog even door en kreeg ik Kevin en mijn broer op bezoek om mijn tergend langzame vorderingen met hun website te bespreken. Ook hebben we trouwringen bekeken op internet en we hebben gezamenlijk besloten dat deze het in elk geval niet worden…

Zaterdag ging het eigenlijk best goed, maar vandaag valt het opnieuw niet mee. Of zou dat komen door dat ene uurtje minder slaap? Hoe dan ook… zaterdag stond ook in het teken van de oud-collega’s. Eerst vond Harold de gloednieuwe, allereerste cd van SundayMoon in onze brievenbus en even later zaten we in opperste staat van paraatheid omdat oud-collega Steffie werd geïnterviewd in het Radio 2-programma Cappuccino! Ze heeft een boek geschreven over het pontje tussen Olst en Welsum. Het komt over twee weken uit en ik ben erg benieuwd naar het resultaat!

En nog een!

Gemaakt met de ‘Baker’s Dozen’-kit van Studio Calico!

Zelf gesoldeerd

Zie je die letters? Die heb ik op de middelbare school in elkaar geknutseld… En al die tijd zorgvuldig bewaard in een doosje met allemaal andere schatten. Toen ik deze lay-out ging maken, heb ik ze opgeduikeld, maar helaas hebben ze de tand des tijds niet helemaal doorstaan. De gesoldeerde verbindingen zijn losgeraakt en er zit hier en daar roest op. Ik zit nog te dubben wat ik ermee zal doen. Ik heb ze natuurlijk niet (meer dan) twintig jaar bewaard om ze nu zomaar weg te gooien. Ik wilde ze scannen en kijken of ik ze op een transparant kan printen, maar helaas weigert mijn scanner op het moment alle medewerking… Heeft iemand nog een ander idee? Kan ik ze misschien ergens mee behandelen?

Mosterd

Vorige week maandag vierde Harold zijn 12,5 jarig jubileum op het werk!

1982

Heb Harold vanmiddag naar het station gebracht. Hij is op reis met het boekenweekgeschenk en hij sms’t net dat -ie de trein van 18.46 uur vanuit Zwolle terugneemt.

Ik heb mijn vrije tijd genomen om wat in Illustrator te werken voor mijn broer en wat na te denken over mijn zus. Mijn broer is al jaren koppen groter dan ik, maar hij blijft toch mijn ‘broertje’. En mijn zus en ik schelen niet zoveel in leeftijd, maar ook dat blijft mijn ‘zusje’.

Voorbij

Hier ‘poseer’ ik bij mijn eindpresentatie voor mijn zaterdagcursus. Het is voorbij… Voortaan moet er op zaterdagen ‘gewoon’ gewerkt worden in plaats van werken aan creatieve ontplooiing te midden van een bijzondere, gezellige en stimulerende groep cursisten…

In het afgelopen half jaar heb ik geboetseerd:

Heb ik stillevens en model getekend:

Was het de bedoeling dat ik een lampje ging ontwerpen en uitvoeren (heb wel alle materialen in huis…):

Heb ik een inleiding in ontwerpen gehad:

Heb ik portretten, een reportage en table top gefotografeerd, heb ik een stop motion-filmpje gemaakt en heb ik stillevens, model en mixed media geschilderd:

Ik heb geleerd dat modeltekenen en -schilderen niet mijn sterkste kant is, maar dat soft pastel het beste in me naar boven haalt. Ik zie dat dat voor een groot gedeelte te maken heeft met kleur en de mogelijkheden voor het mengen van die kleur. Qua schilderen kreeg ik van de cursusleiding de indruk dat daar niet mijn toekomst ligt, maar dat neemt niet weg dat ik het wel leuk vond om te doen en dat ik voor mezelf zeker nog meer ‘vrij werk’ ga maken.

Ik realiseer me nu des te meer dat ‘succes’ voor mij ook vooral te maken heeft met de opdrachten en het materiaal in combinatie met de mogelijkheden om daarbinnen/daarmee te experimenteren. Ik begrijp bijvoorbeeld dat ik de stillevens nodig had om te oefenen, maar dat het resultaat bij voorbaat al gedoemd was tot ‘minder’ werk omdat ik in dit soort stillevens gewoon mijn ei niet kwijt kan. Ook heb ik weer eens een keer geleerd dat ik me wel kan laten inspireren door anderen, maar dat ik me niet van de wijs moeten laten brengen door bijvoorbeeld een juf. Als ik vind dat iets af is, moet ik stoppen en als ik meer tijd nodig heb, dan moet ik me ook niet laten opjutten. Mijn werk wordt daar niet beter van!

Het boetseren heeft me verrast, het ontwerpen was niet allemaal even gemakkelijk, maar achteraf heel leerzaam en fotograferen blijft iets waarin ik nog veel wil en kan leren en waarmee ik vanzelfsprekend verder ga. Stop motion-filmpjes en table top-fotografie zijn een leuke toevoeging en ik weet nog niet hoe, maar ik wil daar zeker nog een keer iets mee doen.

Kortom: de cursus heeft meer dan een aantal luikjes bij me geopend en laat dat nou net de bedoeling zijn!