Logeetje 2: Tess

Woensdag kwam Tess logeren. Het was druk op de weg en Harold en Tess kwamen hier vrij laat aan. Daardoor moesten we erg lang wachten in het pannenkoekenrestaurant (had uiteraard niet gereserveerd…) en dat was niet zo heel leuk, want Tess had een berehonger!

Na de pannekoeken gingen we snel naar huis. Daar heeft Tess al het speelgoed dat ik had klaargelegd aan een inspectie onderworpen en hebben we mooie lintjes uitgezocht. Daarna was het tijd voor het poetsen van tanden en het voorlezen van een verhaaltje voor het slapen gaan. Gelukkig is Harold daar heel goed in:

Tess had een boekje bij zich over Strawberry Shortcake (die ik vroeger kende als Charlotte Aardbei) en een heleboel vriendjes en vriendinnetjes met net zulke onuitspreekbare Engelse namen…

Donderdagochtend waren we al vroeg op, want Harold moest natuurlijk gewoon naar zijn werk. En zo kwam het dat ik al om half negen met de knutselprinses aan tafel zat:

We maakten onder meer een kasteel met een ophaalbrug en een slapende prinses, een fotoboekje en een handtasje:

En tussendoor heeft Tess met het aanwezige speelgoed gespeeld, hebben we (soms met een half oog) naar KRO’s Kindertijd gekeken, zijn we naar de bakker gelopen om broodjes te halen, hebben we in een speeltuintje gespeeld en hadden we ook nog tijd om koekjes te bakken:

Om kwart voor vijf was de koek op… toen kwamen Papa en Elke Tess weer ophalen!

Nog even terug…

naar 6/7/8 augustus:

Op vrijdagavond had het bruidspaar ons uitgenodigd voor een heerlijk diner bij restaurant Fifteen, met de directe familie en het bruidspersoneel. Bij aanvang van het diner hield mijn vader een speech en tegen het eind deden de getuigen van mijn broer ook nog een klein stukje.

De trouwplechtigheid was de volgende dag om half acht ‘s avonds. We hadden dus een groot deel van de dag om Amsterdam onveilig te maken en om ons klaar te maken voor het grote moment. Om 16 uur verzamelden we ons bij het bruidspaar thuis:

Het was de bedoeling om deze tijd onder meer te benutten voor het maken van buitenfoto’s, maar het regende al een tijdje en het leek er ook niet op dat het snel droog zou worden. De bruidsfotograaf heeft alle groepsfoto’s daarom in de woonkamer genomen. Ik ben heel benieuwd hoe ze zijn geworden!

Van de plechtigheid heb ik vorige week al iets laten zien, maar ik heb nog iets overgeslagen:

De ringen werden binnengevlogen door een uil!

Na de plechtigheid was er champagne en een zwart-witte taart op het natte, maar wel enigszins overdekte terras en werd er op een droog moment toch een groepsfoto genomen met alle genodigden. Na de openingsdans barstte het feest los, inclusief een spetterend optreden van de Dutch Diana Ross (en van een drietal dat zich voordeed als The Three Degrees):

De foto’s in deze post zijn allemaal met mijn camera gemaakt, maar niet allemaal door mij. Klari, Harold en mijn neefje Sebastiaan hebben de camera ook in handen gehad!

Het feest ging door tot 03.00 uur en werd nog gevolgd door een kleine afterparty in de bar van het hotel. Maar dat laatste heb ik van Harold, want ik lag toen al op één oor.

Het feestweekend werd later die (zondag)ochtend afgesloten met een brunch:

En toen was het allemaal voorbij… Op naar het eerste jubileum!

Logeetje 1: Elke

Gistermiddag heeft Harold ons logeetje voor één nacht opgehaald. Onderweg in de auto was het nog even spannend of ze het wel leuk ging vinden, maar eenmaal over de drempel had het dametje het gelukkig al snel naar de zin. Er werd patat gegeten en ze ging onbehoorlijk laat naar bed voor een meisje van 3… maar dat mag als je uit logeren gaat.

Het late tijdstip heeft ons waarschijnlijk geholpen aan een goede nachtrust, want ze heeft de hele nacht geen kick gegeven en ik moest haar vanmorgen zelfs wakker maken. ‘s Ochtends werd er wat gekeuteld en ‘s middags stond er een bekende Amersfoortse attractie op het programma:

In de auto terug naar Papa en Mama vielen haar de oogjes al dicht bij de eerste bocht. En zo kwam het dat we Papa en Mama een ietwat chagerijnig kind moesten overhandigen… Volgende keer beter zullen we maar zeggen, want over een paar nachten volgt logeetje 2: grote zus Tess!

Een cadeau

Gisteravond dacht ik na het sporten: vorige week liep ik rond deze tijd met Harold in de stad om een kist te kopen voor het cadeau voor GBJ. Met zulke gedachten kan ik uiteraard het hele weekend wel doorkomen, maar het is denk ik leuker als ik het een en ander ook opschrijf ;-).

Vorige week donderdag liep ik dus met Harold in de stad om een kist te kopen. Een houten kist om foto’s in te doen: de foto’s die mijn broer me maanden geleden had overhandigd in een onooglijke plastic zak, opgediept uit zijn kelderbox. Een aantal van die foto’s zou ik op de trouwwebsite zetten en daarnaast zou ik kijken welke ik voor mezelf zou scannen.

Dat scannen heb ik al die maanden voor me uitgeschoven… en niet helemaal ten onrechte: wat een klus! In de stapel foto’s zaten er veel van zeer slechte kwaliteit, maar desondanks zijn er meer dan 150 door de ballotage gekomen. Oeps! Dat zijn er waarschijnlijk te veel om te scrappen! Maar… het zijn er wel meer dan genoeg om een mooi digitaal album mee vullen! Zo gezegd, zo gedaan, met behulp van digitale templates van Ali Edwards.

De foto’s + een cd met alle scans heb ik afgelopen zaterdag teruggegeven in de mooie houten kist, samen met een begeleidende brief:

Het digitale fotoalbum is tot op heden nog niet gearriveerd wegens technische problemen bij de albumprinter en het bovenstaande filmpje, dat Harold en ik hadden gemaakt als alternatief, wilde op het moment suprême niet afspelen… Maar ach, zo gaan die dingen nou eenmaal. Het belangrijkste is dat de boodschap is overgekomen!