Een cadeau

Gisteravond dacht ik na het sporten: vorige week liep ik rond deze tijd met Harold in de stad om een kist te kopen voor het cadeau voor GBJ. Met zulke gedachten kan ik uiteraard het hele weekend wel doorkomen, maar het is denk ik leuker als ik het een en ander ook opschrijf ;-).

Vorige week donderdag liep ik dus met Harold in de stad om een kist te kopen. Een houten kist om foto’s in te doen: de foto’s die mijn broer me maanden geleden had overhandigd in een onooglijke plastic zak, opgediept uit zijn kelderbox. Een aantal van die foto’s zou ik op de trouwwebsite zetten en daarnaast zou ik kijken welke ik voor mezelf zou scannen.

Dat scannen heb ik al die maanden voor me uitgeschoven… en niet helemaal ten onrechte: wat een klus! In de stapel foto’s zaten er veel van zeer slechte kwaliteit, maar desondanks zijn er meer dan 150 door de ballotage gekomen. Oeps! Dat zijn er waarschijnlijk te veel om te scrappen! Maar… het zijn er wel meer dan genoeg om een mooi digitaal album mee vullen! Zo gezegd, zo gedaan, met behulp van digitale templates van Ali Edwards.

De foto’s + een cd met alle scans heb ik afgelopen zaterdag teruggegeven in de mooie houten kist, samen met een begeleidende brief:

Het digitale fotoalbum is tot op heden nog niet gearriveerd wegens technische problemen bij de albumprinter en het bovenstaande filmpje, dat Harold en ik hadden gemaakt als alternatief, wilde op het moment suprême niet afspelen… Maar ach, zo gaan die dingen nou eenmaal. Het belangrijkste is dat de boodschap is overgekomen!

Palmpasen

… in 1980:

Dertig jaar later heb ik niet eens in de gaten gehad dat het vandaag Palmzondag is, tot ik het zojuist op het journaal hoorde…

Ik heb een fikse verkoudheid, die zich dinsdag aankondigde met een soort algehele traagheid, woensdag traanogen veroorzaakte toen ik naar Hilversum ging voor een marathonsessie bijkletsen bij oud-collega en trouwe bloglezeres Heleen en die ervoor zorgde dat ik op donderdag niet alleen zat te scrappen, maar ook zat te snotteren aan de eettafel van Liesbeth. Vrijdag snotterde ik nog even door en kreeg ik Kevin en mijn broer op bezoek om mijn tergend langzame vorderingen met hun website te bespreken. Ook hebben we trouwringen bekeken op internet en we hebben gezamenlijk besloten dat deze het in elk geval niet worden…

Zaterdag ging het eigenlijk best goed, maar vandaag valt het opnieuw niet mee. Of zou dat komen door dat ene uurtje minder slaap? Hoe dan ook… zaterdag stond ook in het teken van de oud-collega’s. Eerst vond Harold de gloednieuwe, allereerste cd van SundayMoon in onze brievenbus en even later zaten we in opperste staat van paraatheid omdat oud-collega Steffie werd geïnterviewd in het Radio 2-programma Cappuccino! Ze heeft een boek geschreven over het pontje tussen Olst en Welsum. Het komt over twee weken uit en ik ben erg benieuwd naar het resultaat!

1982

Heb Harold vanmiddag naar het station gebracht. Hij is op reis met het boekenweekgeschenk en hij sms’t net dat -ie de trein van 18.46 uur vanuit Zwolle terugneemt.

Ik heb mijn vrije tijd genomen om wat in Illustrator te werken voor mijn broer en wat na te denken over mijn zus. Mijn broer is al jaren koppen groter dan ik, maar hij blijft toch mijn ‘broertje’. En mijn zus en ik schelen niet zoveel in leeftijd, maar ook dat blijft mijn ‘zusje’.

Dia’s

Vorige week was ik een paar dagen bij mijn moeder. Mijn moeder is vaak bezig met oude familiefoto’s en had nu een boodschappentas met dia’s tevoorschijn gehaald. Alle dia’s stammen van voor mijn geboorte en op een handvol na, had ik ze nog nooit gezien. Nieuwsgierig als ik was, heb ik in één ruk alle dia’s bekeken met zo’n kleine plastic diaviewer. Vage Spaanse vakantielandschappen, een carnavalsoptocht, opa’s auto, papa’s auto, een fabriek in aanbouw, oma’s tuin, Italiaanse vergezichten vanuit een trein, het beeld van de Kleine Zeemeermin in Kopenhagen… Leuk, maar je hebt er niet veel aan als je er zelf niet bij bent geweest!

Toch heb ik ongeveer 70 dia’s gevonden die de moeite waard zijn. Het zal nog wel een eeuwigheid duren voordat ze allemaal gescand zijn (mijn moeder heeft een printer met een diascanner), maar dat heeft ook geen haast. Deze (voor mij) prachtexemplaren heb ik alvast!

Knutselen voor prinsessen

Tess kwam woensdagavond bij ons logeren. Ze had van tevoren al gezegd dat ze haar ‘Knutselboek voor prinsessen’ mee zou nemen. Na een heerlijke pannenkoek bij De Smickel is er als opwarmertje alvast getekend en gekleurd, maar de donderdagochtend stond gereserveerd voor het serieuzere werk. Want Tess wilde toch minstens een kasteel, een ketting, een kroon en een toverstaf mee naar huis nemen. Het kasteel ging niet door wegens gebrek aan voldoende lege WC-rollen, maar alle andere knutsels zijn gerealiseerd en veelvuldig voorzien van glitter en pailletten.

Na een broodje te hebben gegeten (voor de TV… Ik heb kennisgemaakt met Bumba en Piet Piraat…) zijn we een boodschap gaan doen (toverstaf mee…) en toen we terugkwamen hebben we cakejes gebakken en versierd met roze glazuur en snoepjes:

Na het bakken werd er even gelezen, maar al gauw moest er weer geknipt en geplakt worden. Wat een knutselprinses!