De aanhouder wint

Harold is niet zo heel gek op pompoen, maar soms zie ik ze in de supermarkt en dan kan ik het niet laten om er toch een mee te nemen. Ik ben dus al een tijd op zoek naar het ultieme pompoenrecept. En… het lijkt erop dat mijn zoektocht vruchten begint af te werpen! Eerder deze winter aten we al een keer zonder morren Penne met pompoen

Vorige week lag er bij de Dirk zo’n mooie gele flespompoen… Ik was van plan om er weer penne mee te maken, tot collega Alex maandag begon over een heerlijke maaltijdsoep die haar dochter had gemaakt: Sydney pompoensoep. Dat moest ik dus wel proberen!

In het potje kippenbouillon dat ik had, zat al genoeg kip, dus ik heb de gerookte kip uiteindelijk laten zitten. Ook heb ik, net als Alex, de macadamia’s vervangen door cashewnoten. Deze kleine wijzigingen deden voor ons weinig aan de smaak af. Harold ging zonder twijfel voor een tweede bord: eindelijk pompoensucces!

De ideale instelling

Sinds ik mijn nieuwe camera heb, ga ik helaas ook wel eens cameraloos de deur uit. Zo had ik ‘m gisteren niet bij me toen de Popstars band RED op school kwam optreden… en ook de feestelijke biedermeier van post-its die ik eerder die dag van mij collega Alex kreeg, is alleen nog maar vastgelegd met de geweldige camera van mijn telefoon…

Gelukkig had ik ‘m vandaag wel bij me! Eigenlijk om de bovengenoemde biedermeier de eer te geven die het toekomt, maar dat ben ik voor de gelegenheid glad vergeten… Op de valreep, met de jas aan, op weg naar de uitgang, heb ik ‘m toch nog maar even uit de tas gehaald om het volgende vast te leggen:

dsc_0018

De eerstejaars presenteerden vanmiddag hun ‘ideale instelling’ aan ouders, stagebegeleiders, docenten en medeleerlingen. De naamborden, maquettes, folders, zelfs de hapjes en drankjes zijn allemaal door henzelf verzorgd.  

dsc_0032dsc_0050dsc_00511dsc_0042dsc_0061

Herken je deze nog?


fisher price people, originally uploaded by pixiegenne.

Ik zag deze foto op Elsie Flannigans blog… Ik kan me dat tweede mannetje op de achterste rij niet herinneren en de mevrouw in de gele robe ook niet, maar ik geloof dat ik alle anderen wel eens in de handen heb gehad!

Verder heb ik niet veel te melden. Harold is draaien bij De Gezelligheid, ik voel me niet optimaal, maar ik ben e i n d e l i j k naar de kapper geweest en ik ben met een aantal dingen bezig, waarover ik hopelijk gauw iets meer kan vertellen. De afgelopen twee dagen waren in elk geval erg inspirerend! Oja, en ik ben bij de tandarts geweest: drie gaatjes. Au…

Happy mail

Ze zijn er!

dsc_0015-4

De ATC’s van de ’10 with 52′-swap! Mijn eigen kaartjes hebben er uiteindelijk 8 weken over gedaan om op de plaats van bestemming te komen, maar gelukkig was de envelop die vanmiddag in mijn brievenbus zat afgestempeld op 12 januari: het is dus ook mogelijk in slechts 10 dagen!

Alle kaartjes zijn op de achterkant voorzien van naam, e-mailadres en soms ook een website… behalve die van mij! Daar heb ik dus helemaal niet aan gedacht… Ik hoop niet dat ik nu een ATC-etikette heb overtreden, maar ik heb er gewoon helemaal niet bij stil gestaan. Stom! Was best leuke PR geweest voor mezelf, ha, ha.

Discodreun

Ooit, heel, héél lang geleden was ik met vriendinnen Susanne en Patricia op vakantie op Texel.

supa-en-ik

Zoals het echte bakvissen betaamt hadden we overal een mening over, lagen we om de haverklap dubbel en vonden we vooral heel veel dingen raar… Op een van de vele avonden in discotheek Question was dat niet anders: een hele lange, in onze ogen niet erg aantrekkelijke jongen maakte zichzelf onsterfelijk met woorden van de strekking: ‘De muziek staat zo hard, ik kan mezelf niet horen denken’. (Huh??? Wat??? Zei -ie dat? Woeha, wat een sukkel!!!!!)

Vanavond kwamen die woorden weer boven drijven. Harold heeft twee nieuwe speeltjes en ik zit werkelijk te dreunen in mijn stoel! En hoe belachelijk het me toen ook in de oren klonk, ik moet nu toegeven: die jongen had gewoon gelijk. Soms staat de muziek gewoon te hard, te hard om jezelf te horen denken… en niet alleen in de disco!

dsc_0031-3

Lief

dsc_0033-1

Ik mocht gisteren dit prachtige meisje bewonderen én vasthouden. Ze heet Isaira en ze is de fonkelnieuwe dochter van collega Monique:

dsc_0037-2dsc_0017-2

Samen met mijn manager mocht ik de officiële cadeaus van het team overhandigen: een groeimeter van mijn ‘favoriete’ babyspeelgoedmerk en een Wheelybug. Ik had er echt nog nooit van gehoord, maar toen ik er in de speelgoedwinkel op gewezen werd, was ik verkocht:

wheely20mouse20klein

Ik kan me helemaal voorstellen hoe ze hier straks op rondcrost! En uit de reactie van de trotse moeder kon ik opmaken dat de muis helemaal in de roos was: ik heb geheel telepathisch de kleuren van de babykamer voorvoeld: roze en zilvergrijs!

ATC’s

Op dit moment liggen er 3 projectjes op m’n bureau die maar niet af komen: een huisje, een canvas en een lay-out… Het lijkt erop dat het enige dat ik op dit moment van start tot finish kan volbrengen, niet groter mag zijn dan een speelkaart. Zaterdag heb ik nl. voorafgaande aan de bovengenoemde lay-out een ATC gemaakt. Gewoon om ‘iets’ te maken.

20090110sweet

En vandaag weer één. Omdat ik aan het opruimen was en het zo lekker makkelijk gaat met restjes die toch op het bureau liggen.

20090113a-take-time120090113b-take-time1

Ik had er ook nog twee liggen, die ik heb ingestuurd voor een ATC swap op SIStv.

20081118atcswap20081227atcswap2

Mijn eerste pakketje, verstuurd medio november, was eind december nog steeds niet aangekomen in de VS en daarom heb ik een nieuwe poging gedaan: nieuwe kaarten, nieuwe kansen! Ik heb alleen nog niet vernomen of mijn envelop deze keer wel de bestemming heeft bereikt. Afwachten dus…